සබරගමුවේ සිසුන්ට කදුළුගෑස් බැටන් පොලු ප්‍රහාර

සබරගමුව සරසවියේ සිසුන් අද දින කොලඹ- බදුල්ල ප්‍රධාන මාර්ගයේ පඹහින්න මන්සන්දියේ අරාම්භ කල උපවාසයට පොලීසිය හා ගුවන් හමුදා සෙබළු එක්ව බැටන් පොලු හා කදුළුගෑස් ප්‍රහාරක් එල්ල කර තිබේ. සබරගමුව සරසවියේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමය ඇතුළු පීට ශිෂ්‍ය සංගම් 5 තහනම් කිරීමත් සිසු නායකයින් 4 දෙනෙකුට පැන වූ අසාධාරණ පන්ති තහනම ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලා සිසුන් අඛණ්ඩව සටන් කල අතර අද උදෑසන සිසුන් 1000ක පමණ පිරිසක් පඹහින්න මන්සන්දියේ මාරාන්තික උපවාසයක් ආරම්භ කලේය. මෙම උපවසයට පොලිසිය හා ගුවන් හමුදා බටයන් එක්ව කදුළු ගෑස් හා බැටන් පොලු ප්‍රහාරයක් එල්ල කර සිසුන් 5දෙනෙක් අතඩන්ගුවට ගෙන තිබේ.

Read More

සබරගමුව සිසුන් අඛන්ඩ අරගලයේ

අසාධාරණ ලෙස තහනම් කල ශිෂ්‍ය සංගම් හා සිසු නායකයින්ගේ පන්ති තහනම ඉවත් කරන ලෙස බලකරමින් 29 දින උද්ඝෝෂණ ව්‍යාපාරයක නිරත වීමෙන් පසු සිසුන් උපවාසයක් ආරම්භ කරන ලදී. සිසුන් එහිදී වැඩි දුරටත් කියා සිටියේ පරිපාලනයේ මුග්ධ තීන්දුව හකුලා ගන්නා තුරු සිසු අරගල කිසි විටකත් නතර නොකරන බවත්,සිසුන් බයවද්දා සිසුන්ට මරණ තරජන එල්ල කර නම් මෙම ප්‍රශ්නයට විසදුම් ලබා දීමට පරිපාලනය කටයුතු කරන්නේ නම් ඒ සදහා මුහුන දීමට තමන් සුදාන් බව සිසුන් දැඩි ලෙස කියා සිටියේය.

Read More

සබරගමුව සිසුන්ට එල්ල කල වෙඩි ප්‍රහාරයට එරෙහිව උද්ඝෝශණයක්

24 වන දින අළුයම සබරගමුව සරසවි සිසුන්ට එල්ල කල වෙඩි ප්‍රහරයට එරෙහිව අද දින දැවැන්ත විරෝධතාවක් ක්‍රියාත්මක කෙරිනි. සබරගමුව සරසවියේ පාලනාධිකාරිය විසින් සිදු කර තිබෙන ශිෂ්‍ය සංගම් තහනම හා සිසුන්ට පනවා ඇති අසාධාරණ තීන්දු හකුලා ගන්නැයි බල කරමින් සබරගමුව සරසවි සිසුන් උපකුලපති කාර්යාලය ඉදිරිපිට සත්‍යග්‍රහායක් ආරම්බ කල අතර පසුගිය 24 දින අළුයම 1.45 පමන ආණ්ඩුවේ මැරයන් පිරිසක් පැමින සරසවිය ඉදිරිපිට අහසට වෙඩිතබා පලාගොස් තිබේ. තවද සිසු නායකයන්ට දිගින් දිගටම මරන තර්ජන එල්ල කරන අතර සිසුන්ගේ ගැටළු විසදීමට ආණ්ඩුව කිසිදු ක්‍රියාමර්ගයක් ගෙන නැත. මෙම ගැටළු වලට වහා විසදුම් ලබාදෙන ලෙස බල කරමින් අද දහවල් සරසවිය ඉදිරිපිට උද්ඝෝශනයක් ක්‍රියත්මක කෙරිනි.

Read More

ආණ්‌ඩුවට පරණ සෙල්ලම කරන්න මේ පාර ඉඩ දෙන්නේ නෑ - ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි

විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගය නිසා මේ වන විට මෙවර උසස්‌ පෙළ ප්‍රතිඵල නිකුත් කිරීම ද අර්බුදයක්‌ බවට පත්වන ලකුණු පෙනෙන්නට තිබේ. ඒ මෙවර උසස්‌ පෙළ උත්තර පත්‍ර ඇගයීමේ කටයුතුවලින් ද විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන් ඉවත්ව සිටින හෙයිනි.

දැන් සරසවි සහ උසස්‌ පෙළ සිසු සිසුවියන්ගේ අනාගත ඉරණම විසඳන ප්‍රශ්නයක්‌ බවට පත්වී තිබෙන සරසවියේ මේ අර්බුදය මෙලෙස දිග් ගැසෙන්නේ ඇයි? විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සංගමයේ සභාපති ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි ඒ පිළිබඳ කියන්නේ මෙබඳු කතාවකි.

කැබිනට්‌ මණ්‌ඩල යෝජනාවලට අකමැති වුණේ ඇයි?

අකැමැතිවීමක්‌ම නෙමෙයි වුණේ. අපි මේ වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගයේ නියෑලෙන්නෙ යම් නිශ්චිත ඉල්ලීම් මාලාවක්‌ පදනම් කරගෙනයි. නිශ්චිත ඉල්ලීම් මාලාවක්‌ ඉදිරිපත් කරල කරන වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ නතර කරන්න නම් නිශ්චිත පිළිතුරු මාලාවකුත් අවශ්‍යයි. අපේ ඉල්ලීම් මාලාවෙන් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ යම් යම් දේවල් පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීම් කරගන්න නෙමෙයි. පැහැදිලි කිරීම්වලට එහා ගිය ක්‍රියාකාරකම් එයට අවශ්‍යයි.

අනෙක අපි වෙනුවෙන් ඔය ඉදිරිපත් කරල තියෙන්නෙ කැබිනට්‌ පත්‍රිකාවකුත් නෙමෙයි. කැබිනට්‌ සටහනක්‌ වගේ එකක්‌. කැබිනට්‌ සටහනෙයි පත්‍රිකාවෙයි වෙනස මොකක්‌ද ඇහුවම නං වෙනසක්‌ නෑ කිව්ව. නැත්තෙ නෑ තියෙනව. කැබිනට්‌ පත්‍රිකාවක තියෙනව මේ මේ දේවල් කළ යුතුයි, ඒ සඳහා මේ තරම් ප්‍රතිපාදන අවශ්‍යයි ආදී වශයෙන් යමක්‌ කිරීම සඳහා වැඩපිළිවෙළක්‌. එවැනි නිශ්චිත වැඩපිළිවෙළක්‌ මේ කැබිනට්‌ සටහනේ නෑ.

විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන් විශේෂිත පුද්ගලයන් ලෙස සැලකිය යුතු බව මේ කැබිනට්‌ පත්‍රිකාවෙන් නිර්දේශ කරල තියෙනව.

එහෙම එකක්‌ කියල තියෙන්නෙ අපි අමුතු කට්‌ටියක්‌ කියල හිතල නෙමෙයි. අපේ වැටුප් ප්‍රශ්නෙ විසඳන්න හදන හැම වෙලාවෙම මතුවෙන ප්‍රශ්නයක්‌ තමයි විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරු ඉන්නෙ කොහෙද කියන එක. ඒ කියන්නෙ අපි රජයේ සේවකයොත් නෙමෙයි එහෙම නොවෙන අයත් නෙමෙයි වගේ එකක්‌. අපි විශේෂිත පුද්ගලයො විදිහට හැඳින්වූයේ ඔය හින්ද. ඒකටත් කමිටුවක්‌ පත් කරනව කියල යෝජනා වුණා. නමුත් ඔය කමිටුව කවදද පත් කරන්නෙ, කොහොමද පත් කරන්නෙ, ඒකෙන් විසඳන ප්‍රශ්න මොනවද, ඒ ගැන මුකුත් තොරතුරක්‌ නෑ. අපේ අනිත් ඉල්ලීම් සමගම අපේ වැටුප් ප්‍රශ්නයත් විසඳන්න ඕන කියල අපි කියන දේ එතන නෑ.

කමිටුවක්‌ පත් කරල විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරු විශේෂ පුද්ගලයො කරල දැන් ප්‍රශ්නෙ විසඳුව කියල ආණ්‌ඩුව කියනව. උසස්‌ අධ්‍යාපන ඇමැතිවරයත් එහෙම කියල තිබුණ?

මේ ප්‍රශ්නෙ ගැන නොදන්න මිනිස්‌සු නං ඔය කතා අහයි. විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ට මෙච්චර පඩි දෙනව. ඒ අයට ප්‍රශ්නයක්‌ නෑ කියල පහුගිය කාලෙ කිව්වනෙ.

අපිත් එක්‌ක සාකච්ඡා කරපු පිරිස අතරෙ එස්‌. බී. දිසානායක ඇමැතිවරයා වත් කෙහෙළිය රඹුක්‌වැල්ල ඇමැතිවරයාවත් හිටියෙ නෑ. නමුත් බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහත්තය දන්නව අපි කියපු දේවල් සහ අපේ එකඟතාවන් මොනවද කියල. ඔය කැබිනට්‌ පත්‍රිකාව කියන ලියවිල්ල උඩ අපට වැඩ වර්ජනය නතර කරන්න බැරි බව ඒ මහත්තය දන්නව.

අපේ විසඳුම් ක්‍රියාත්මක කරන්න බැරි නම් අපි ඉල්ලුව ඒ අයගෙ විසඳුම්. ඒක කියන්නෙත් නෑ.

දැන් මේ කාරණේට දෙපැත්තටම චෝදනා තියෙනවා. ආණ්‌ඩුව ප්‍රශ්නෙ විසඳන්aනෙ නෑ කියනව වගේම µQටා එකත් මීට වඩා නම්‍යශීලී විය යුතු බවට සමහරු අදහස්‌ පළ කරනවා?

දැන් අපි අපේ අවම ඉල්ලීම් දීලයි තියෙන්නෙ. ඕනෑම අරගලයකදී මුලින් ඉදිරිපත් කරන්නෙ සාධාරණයි කියල හිතන උපරිම ඉල්ලීම්නෙ. ගතවුණු සාකච්ඡාවලදී අපිත් අවබෝධ කරගෙන අපි හුඟක්‌ පස්‌සට ඇවිල්ල තියෙනව. නමුත් හැමදාම අපි නම්‍යශීලී වෙලා පස්‌සට ආවහම මේ අය කියන දෙයක්‌ තමයි හොඳයි, දැනට මේ ටික ගන්න ලබන පාර ප්‍රශ්න විසඳනව කියල පොරොන්දුවක්‌ දීල වැඩේ අමතක කරනව. පොඩි සීනි බෝලයක්‌ දීල දැනට මේක තියාගන්න පස්‌සෙ කේක්‌ ගෙඩියක්‌ දෙන්නම් කියල වැඩේ අමතක කරනව. ඊළඟ අයවැයෙන් වැඩේ විසඳනව කියල දැන් අයවැය කීයක්‌ ගෙවුණද? අද එස්‌.බී.ල, කෙහෙළියල මොනව කිව්වත් ඒ පරණ සෙල්ලම මේ පාර කරන්න බැරි බව අපිත් එක්‌ක සාකච්ඡා කරන ආණ්‌ඩුවේ අය දන්නව. අපේ ඉල්ලීම් අසාධාරණ නෑ කියල ඒ අය කියන්නෙ නැත්තෙ ඒකයි. නමුත් ඒ සාකච්ඡාවලදීත් තවම අපි සුහදව හම්බවෙනව. තේ එකක්‌ කාරිය බොනව. කතාබහ කරල වෙන්වෙලා යනව. ප්‍රශ්නෙ තාම එහෙමමයි.

විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ ඉල්ලීම් සාධාරණයි කියලත් ආණ්‌ඩුවත් පිළිගන්නව නම් ආචාර්යවරුන් අවම ඉල්ලීම් දක්‌වා ආපස්‌සට ඇවිත් නම් ඇයි මේ ප්‍රශ්නෙ නොවිසදෙන්නෙ?

විශ්වවිද්‍යාල ස්‌වාධීන ආයතන විය යුතුයි කියල අපේ ඉල්ලීමක්‌ තිබෙනව. ආණ්‌ඩුව ඒ ගැන මොන පොරොන්දු දුන්නත් උපකුලපතිවරුයි විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවයි අමාත්‍යාංශයයි කැමති නෑ විශ්වවිද්‍යාල ස්‌වාධීන ආයතන වෙනවට. කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලෙ උපකුලපතිතුමියත් කැමති නෑ. විවෘත විශ්වවිද්‍යාලවලට අලුතෙන් පත්වුණු උපකුලපතිතුමාත් දැන් එතුමිය වගේ වැඩ කරන්න පටන් අරන්. එතුමා ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයේ ආචාර්යවරුන්ගෙ සංගමයේ හිටපු සභාපති. මගෙත් හොඳ මිත්‍රයෙක්‌. පසුගිය ඡන්දෙට එක්‌සත් ජනතා නිදහස්‌ සන්ධානෙන් මහනුවරින් ඡන්ද ඉල්ලපු එතුමාට ලැබුණ උපකුලපතිකම. එතුමා දැන් අලුත් නීතියක්‌ පනවල වෙනත් විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ට විවෘත විශ්වවිද්‍යාලෙ ගේට්‌ටුවෙන් ඇතුළුවීම තහනම් කියල. අර කැබිනට්‌ පත්‍රිකාවෙන් විශ්වවිද්‍යාලවල ස්‌වාධීනත්වය ගැන කිව්වට මේ අය ඒවට කැමති නෑ. විශ්වවිද්‍යාල ස්‌වාධීන ආයතන විය යුතුයි කියල කවුරුත් තැන තැන කිව්වට ඇත්ත තත්ත්වය මේ අය ඒක පිළිගන්නෙ නෑ. මේ වැඩ වර්ජනය අවසන් කරන්න නම් අපි ඊට ඉස්‌සෙල්ල ඉල්ලුව උපකුලපතිවරු, අමාත්‍යාංශයේ සහ විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිසම් සභාවේ නියෝජිතයො සමග

රැස්‌වීමක්‌. විශ්වවිද්‍යාලයේ ස්‌වාධීනත්වය කියන්නෙ මොකක්‌ද, එය ක්‍රියාත්මක කරන්නෙ කොහොමද, වෘත්තීය සමිතියකට තිබිය යුතු අයිතිවාසිකම් මොනවද ආදිය ගැන යම්කිසි එකඟතාවක්‌ ඇති කරගන්න අපට අවශ්‍යයි. උපකුලපතිවරු උද්ධච්ඡ වෙලා විශ්වවිද්‍යාල පවත්වාගෙන යන්න බෑ. හැම උපකුපතිවරයෙක්‌ම එහෙම නෑ. නමුත් හුඟ දෙනෙක්‌ගෙ තත්ත්වය ඒකයි. යුනියන් එකක අයිතිය ගැනවත් සමහරු දන්නෙ නෑ. අද තියෙන සමහර චක්‍රලේඛ විශ්වවිද්‍යාල පනතටත් විරුද්ධයි. විශ්වවිද්‍යාලයේ ස්‌වාධීනත්වය උල්ලංඝනය කරන මේ චක්‍රලේඛ අයින් කරන්න ඕන. ඔය කැබිනට්‌ පත්‍රිකාව වැදගත් වෙන්නෙ මෙන්න මේවා ගැන ක්‍රියාත්මක වෙන ආකාරය අනුවයි. මේ වැඩ නොකර අපි දැන් කැබ්නට්‌ පත්‍රිකාවක්‌ දැම්මා විසඳුමක්‌ දුන්නා කියල රටට කිව්වට ප්‍රශ්නෙ විසඳෙන්නෙ නෑ. ඒ කතා හොඳයි ඒ අයගෙ ඡන්දදායකයන්ට.

මේ ප්‍රශ්නය දිගින් දිගටම ඇදි ඇදී යැමෙන් විශාල ප්‍රශ්නයකට මූණදෙන්නෙ විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයො. දැන් මේ ප්‍රශ්නය අද විශ්වවිද්‍යාලෙ ඉගෙනගන්න සහ විශ්වවිද්‍යාලයට එන්න බලාපොරොත්තු වන සිසු සිසුවියන්ගෙ අනාගතය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්‌ බවට පත්වෙලා?

ඒ ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් වෙනුවෙන් කළ හැකි හොඳම දේ ඉක්‌මණින් මේ ප්‍රශ්නෙ විසඳන එකනෙ. අපි අපේ අවම ඉල්ලීම්වලට ඇවිත් තියෙනව. ආගමික නායකයන් ඇතුළු තුන්වැනි පාර්ශ්වයකුත් මේ ප්‍රශ්නය ඉක්‌මණින් විසඳන්න කියල ඉල්ලීම් කරල තියෙනව. නමුත් මේ අය ප්‍රශ්නෙ විසඳන්නෙ නෑ. විශ්වවිද්‍යාල ළමයි අමාරුවෙ වැටෙන එක ඇත්ත. පඩි නැතිව අපිත් ඉන්නෙ අමාරුවෙන්. අපි හැමෝටම ඕන මේ ප්‍රශ්නෙ ඉක්‌මණින් විසඳගන්න. අපේ ප්‍රශ්නයට විසඳුමක්‌ දෙන එක ආණ්‌ඩුවේ පරාදයක්‌ කියල සමහරු හිතනවද දන්නෙ නෑ. දැන් මේක අභිමානයක්‌ පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්‌ බවට පත්වෙලා වගෙයි පේන්නෙ. අපේ ඉල්ලීම් දෙන එක නිකම් මදිකමක්‌ වගේ. ආණ්‌ඩුවක ප්‍රධානීන් කටයුතු කරන්න ඕන තමුන්ගෙ ආත්මය වැඩි දියුණු කරගන්න නෙමෙයි. මහජන අවශ්‍යතා ඉටු කරන්නයි. විශ්වවිද්‍යාලවල අවශ්‍යතා සොයා බලල ඒ පිළිබඳ කටයුතු කරන්නයි උසස්‌ අධ්‍යාපන ඇමැතිතුමා ඉන්නෙ. මේ ප්‍රශ්නෙ එයා එයාගෙ ආත්මාභිමානය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්‌ කරගත්තොත් ප්‍රශ්නෙ කවදාවත් විසඳෙන්නෙ නෑ. මගෙ ප්‍රශ්නෙ මේකයි. අපට දැන් අවශ්‍ය වෙන්නෙ මේ ප්‍රශ්නෙට ස්‌ථිරසාර විසඳුමක්‌ ඇති කරගෙන මේක ඉවරයක්‌ කරගන්න එකද? එහෙම නැත්නම් හැම අවුරුද්දකම මේ වගේ වැඩ වර්ජනවලට යන එකද? ගිය අවුරුද්දෙ මොකද වුණේ. අපි ස්‌ට්‍රයික්‌ කරනකොට කිව්වෙ අසාධාරණයි ෂයිලොක්‌ වගේ වෙන්න එපා මස්‌ රාත්තලම ඉල්ලන්න එපා කියලනෙ. අපි ඒක පිළිඅරන් ග්‍රෑම් සීයටත් අඩුවෙන් අරගෙන මේ අවුරුද්දෙ ප්‍රශ්නෙ විසඳයි කියල හිතාගෙන නිහඬ වුණානෙ. ප්‍රශ්නෙ විසඳුවෙ නෑනෙ. ඒ හින්දනෙ මේ අවුරුද්දෙත් ස්‌ට්‍රයික්‌ කරන්න වුණේ. අපිට හැම අවුරුද්දෙම ස්‌ට්‍රයික්‌ කරන්න බෑ කියල අපි ජනාධිපති ලේකම්තුමාටත් ඇමැතිතුමාටත් පැහැදිලිව කිව්ව. ස්‌ට්‍රයික්‌ කරන එක ඒගොල්ලන්ට වඩා අපට වධයක්‌. නැවත වැඩවර්ජනයකට නොයන්න අපිට ස්‌ථිර විසඳුමක්‌ ඕනෑ. ඒ හින්ද විසඳුම ලබන අවුරුද්දට තල්ලු කරන පරණ සෙල්ලම කරන්න අපි මේ පාර ආණ්‌ඩුවට ඉඩ දෙන්නේ නෑ.

සාකච්ඡා කළේ
පාලිත සේනානායක

Source - Divaina

Read More

මහත්වරුනි! මේ හෑල්ලු වන්නේ ජාතියේ අනාගතයයි! මේ නිවී යන්නේ ප්‍රඥවේ මහා පහන් සිළුවයි!

මීට දසක හතරකට නැතිනම් පහකට පමණ පෙර යාන්ත්‍රික විද්‍යාව පිළිබඳව ආචාර්ය උපාධිය ලබා පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු පීඨයට අනුයුක්‌තව සේවය කළ අති දක්‍ෂ තරුණ ඉංජිනේරුවරයකුට ලෝකයේ සුප්‍රකට, එංගලන්තයේ ඇව්රෝ ගුවන් යානා නිෂ්පාදන සමාගමෙන් කැඳවීමක්‌ ලැබිණි. ලංකාවත් එක්‌සත් රාජධානියත් අතර වූ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා හරහා සිදුවූ ඉතා ඉහළ මට්‌ටමේ කැඳවීමක්‌ සේ, මේ පිළිබඳව, අපට සටහන් තැබිය හැක.

නිමිත්ත වූයේ ඒ කාලයේදී 'ඇව්රෝ' ගුවන්යානා නිෂ්පාදනය කරන සමාගම මුහුණදී තිබූ, දැවැන්ත ගැටලුවකට පිළියම් සෙවීමට අන් මඟක්‌ නොමැති වූ කල, එම සමාගමේ බලධාරීහු ශ්‍රී ලංකාව නමැති රම්‍ය දිවයිනේ ජීවත් වූ ප්‍රඥවන්තයකුගේ පිළිසරණ සොයා යැමයි.

මේ ප්‍රඥවන්තයා අන් කවරකු හෝ නොව දැනට, ජීවතුන් අතර සිටින වයෝවෘද්ධතම ඉංජිනේරු මහාචාර්යවරයා වන, පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු පීඨයේ හිටපු මහාචාර්ය මහාලිංගම් මහතාය. මහනුවර මුල්ගම්පොල ප්‍රදේශයේ ජීවිතයේ සැඳෑ සුවය විවේකීව ගත කරන මහාචාර්ය මහාලිංගම් මහතා එදා එක්‌සත් රාජධානියේ ඇව්රෝ සමාගම වෙත පියාඹා ගියේ ඔවුන් විසින් නිෂ්පාදනය කරනු ලබන ඇව්රෝ ජෙට්‌ යානා ඇන්ජින්වල හටගෙන තිබූ යාන්ත්‍රික දොaෂයකට පිළියම් සෙවීමටය. ලෝකයේ විශිෂ්ටතම යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරුවන්ගේ තියුණු පරීක්‍ෂාවට ලක්‌වූයේ නමුදු රෝග නිධානය සෙවීමට අපොහොසත් වූ ඇව්රෝ ජෙට්‌ ඇංජිමේ එන දෙදරීම (VIBRATION) සොයා ගැනීමත්, ඊට ස්‌ථිර පිළියමක්‌ යෙදීමත් එදා අපේ යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරු මහාචාර්ය මහාලිංගම් වෙත පැවරී තිබුණ අභියෝගයයි. සුද්දන් විසින් අතහරිනු ලැබ තිබූ මෙම දැවැන්ත අභියෝගය දැඩි ආත්ම විශ්වාසයකින් යුතුව භාර ගත් අපේ මහාචාර්යතුමා, අවසානයේදී ඇව්රෝ සමාගම ම, මවිත කරවමින් ඇව්රෝ ජෙට්‌ ඇංජිමේ දෙදරීම නිට්‌ටාවටම සුවපත් කළේය.

ඇව්රෝ ජෙට්‌ ඇංජින් නිෂ්පාදනය බෙහෙවින් ම අනතුරුදායක අඩියකට වැටී තිබූ අවස්‌ථාවක, මේ ප්‍රඥා සම්පන්න ශ්‍රී ලාංකික ඉංජිනේරුවරයා පෑ දක්‍ෂතාව පිළිබඳව මහත් සේ පැහැදුණු එක්‌සත් රාජධානිය, අපගේ මහාචාර්යතුමාගෙන් අයෑද සිටියේ, එතුමා කැමැති ඕනෑම වරයක්‌ ඉල්ලා සිටින ලෙසය. මේවා අතර, තම රටේ පුරවැසිකම, ඇව්රෝ සමාගමේ ඉහළම තනතුරක්‌, යාන වාහන ඇතුළු සියලු සැප සම්පත්ද එසේ යෝජනා කෙරිණ. එහෙත් අපගේ මේ ශ්‍රේෂ්ඨ මහාචාර්යතුමා ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ, එකම එක දෙයකි. ඒ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු පීඨයේ ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවගේ ප්‍රයෝජනය පිණිස තමන් හට ඇව්රෝ ජෙට්‌ ඇංජිමක්‌ ලබා දෙන ලෙස. ඉල්ලීම එසැණින්ම ඉටු වූයේ ඉහළම ගෞරවයද සහිතවය. මෙම ලිපිය කියවන ඔබ, ඒ අභිමානනීය පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ, ඉංජිනේරු පීඨයට ගොඩ වැදීමට කිසියම් අවස්‌ථාවක භාග්‍යය ලද හොත්, ඉංජිනේරු පීඨයේ අති දැවැන්ත පෝටිකෝව තුළින්, එහි ආලින්දයට ගොඩ වූ විගසින්ම, ඔබේ නෙතු ගැටෙන්නේ එදා එංගලන්තයේ ඇව්රෝ සමාගමෙන් මහාචාර්ය මහාලිංගම් ට ලැබුණු එකී ජෙට්‌ ඇංජිමයි. එහෙත් මේ යෝධ ජෙට්‌ ඇංජිම පසුබිමේ ඇත්තේ සැබැවින්ම, වර්තමානයේ කිසිවකුට හෝ අදහාගත නොහැකි ආශ්චර්යවත් කතාවකි. ස්‌වාර්ථය ඉදිරියෙන්ද, මාතෘ භූමිය දෙවැනි හා තුන්වැනි ස්‌ථානයේ ද තබමින්, ඕනෑම අශිෂ්ට වැඩක්‌, රුපියල් ශත, ඩොලර්, පවුම්, යුරෝ වෙනුවෙන් ඉටුකිරීමට සැදී පැහැදී සිටින ඊනියා බුද්ධිමතුන් සේම දේශපාලනඥයන් ගෙන්ද කිසිදු අඩුවක්‌ නැති මේ යුගයේ මිනිසුන්ට සැබැවින්ම මේවා සුරංගනා කතා නොවේද? නැතිනම් ඔවුනට අනුව මහාචාර්ය මහාලිංගම් යනු පට්‌ට මෝඩයෙකි.

මහත්වරුනි, අද මේ සිදුවන්නේ කුමක්‌ද? ස්‌වාර්ථය පසෙක ලා අන් අය වෙනුවෙන් හඬ නඟන මේ රටේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියේ, ආචාර්ය, මහාචාර්යවරුන් පට්‌ට මෝඩයන් සේ සලකා ඊනියා බලධාරීන් කටයුතු කරන ආකාරය නොවේද?

රටේ අධ්‍යාපනය උදෙසා අයවැයෙන් 6% ක්‌ ඉල්ලා සිටීම වරදක්‌ද? රටකට මෙලෝ වැඩක්‌ නැති එහෙම පිටින්ම සුදු අලියකු බවට පත්වී තිබෙන පළාත් සභා නඩත්තු කිරීමට රටේ ජාතික ධනයෙන් කොපමණ මුදලක්‌ අප වැය කරනවාද? රටක ආණ්‌ඩු නඩත්තු කරන ලෝකයේ ලොකුම ඇමැති මණ්‌ඩලයේ මැති ඇමැතිවරුන්ට පඩි ගෙවන මේ රටේ පොදු මහජනතාවගේ දරුවන්ට, අනාගතයේ උපදින දරුවන්ට, සිය නැණ නුවණ පහදා දීමට, අනාගත ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රඥවන්තයන්ගේ දේශයක්‌ කිරීමට, අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් වැඩි දියුණු කරගැනීමට, අනාගත අභියෝගයන් හමුවේ අභිමානවත් දේශයක්‌ ගොඩ නැංවීමට අවශ්‍ය බුද්ධිමතුන් වැඩි වැඩියෙන් බිහිකිරීමට, තව තවත් ජාතික විශ්වවිද්‍යාල අලුතින් බිහිකිරීමට, දේශයේ බදු ගෙවන ජනතාව වෙනුවෙන්, ඔවුන් විසින් රජයට ලබාදුන් මුදලින්ම වාර්ෂිකව 6% ක්‌ රටේ අධ්‍යාපනය උදෙසා වැය කරන සේ ඉල්ලා සිටීම ශාපයක්‌ද? නැතිනම් 'ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණයක්‌ද'?

මේ වන විට මාස දෙකකට වඩා දිග්ගැස්‌සී ඇති විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ වර්ජනය නිසාම රටේ සමස්‌ත විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියම අකර්මණ්‍ය වී තිබේ. පඩි නැතිව අපේ ආචාර්යවරු මහාචාර්යවරු ගෙදරට වී සිටිති. විටෙක අපගේ හදවත් කම්පා කරවමින් ඔවුහු මහ මග සටන් පාඨ පුවරු ඔසවාගෙන ගමන් කරති.

සැබැවින්ම මේ අයුරින් මහ පාරේ රස්‌තියාදු වන්නේ, ශ්‍රී ලංකා මාතාවගේ කීර්ති කදම්භය නොවේද? ඔවුන් අතර මහාචාර්ය මහාලිංගම්ලා කී දෙනකු සිටිත්ද? කියා අපේ බලධාරීන් සිතන්නේ කවදාද? වටහාගන්නේ කවදාද?

පසුගිය දිනෙක ජනමාධ්‍ය ඇමැතිවරයා ඉතා පැහැදිලිවම ප්‍රකාශ කොට තිබුණේ, 6% ඉල්ලීම කිසිලෙසකින් හෝ ඉටු කළ නොහැකි බවය. මේ කියමන අප රටේ නමගිය කාටුන් ශිල්පියකු සිය කාටුනය සඳහා නිමිත්ත කරගෙන තිබුණේ, "අධ්‍යාපනයට 6% ක්‌ වෙන්කරන්න බැරිදැයි ඇසූ පැනයට, බෑ තමයි! බලපන් පහේ ශිෂ්‍යත්වෙ ඉඳලම මහාචාර්යවරයා දක්‌වාම අපට දෙන වදේ. මුං ඉගෙන ගන්න, ඉගෙන ගන්න අපිවමයි කන්නේ" කියාය.

සැබැවින්ම තලංගම ජයසිංහ නමැති කාටුන් ශිල්පියා පොතක්‌ ලියා පළකළ යුතුව තිබූ අදහසක්‌ වචන පේළි දෙක තුනකින් කදිමට කියා තිබුණේ එසේය.

මේ රට, අනාගත ආසියාවේ ආශ්චර්යය බවට පත්කිරීමේ සැබෑ වුවමනාවක්‌ තිබේ නම්, ඒ කොයිකාට නමුත් 6% ක්‌ රටේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වෙන් කිරීමට දෙවරක්‌ සිතිය යුතු නැතැයි සාමාන්‍ය මට්‌ටමේ දැනුම් තේරුම් ඇති අයෙකුට වුවද සිතීම අරුමයක්‌ නොවේ.

අද ඇමෙරිකාවේ නාසා ආයතනය බබළවන්නේද ශ්‍රී ලාංකික තරු බව නොදන්නා කෙනෙක්‌ නැත. එදා සඳට ගිය මුල්ම මිනිසා නීල් ආම්ස්‌ට්‍රොaන් මහ පොළොවට ගෙන ආ සඳේ ගල් කැබැලි මුලින්ම පරීක්‍ෂා කිරීමේ භාග්‍යය ලද ලෝ සුපතළ විද්‍යාඥයන් අතර සිටි එක්‌ විද්වතෙක්‌ වූයේ අපේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතිය හරහා බිහි වූ ආචාර්ය සිරිල් පොන්නම්පෙරුමයෝය. මෙබඳුම හා මීට නොදෙවැනි මහා ප්‍රඥවන්තයන් අදටත් ඉතා නිහඬවම අපේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධති හරහා තම ජාතික මෙහෙවර ඉටුකරමින් සිටී. මේ අයගේ කාලය, සෑම තත්පරයක්‌ම කෙතරම් වටිනවාද කියා අපේ බලධාරීන් තේරුම් ගන්නේ කවදාද?

පසුගිය ඉරුදින ජාතික පුවත්පතක, දිනෙන් දින දිග්ගැස්‌සෙන මෙම ප්‍රශ්නය අරභයා තම තමන්ගේ මත ඉදිරිපත් කළ ආචාර්ය, මහාචාර්යවරුන් කිහිප පලක්‌ම ඉතා පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කොට තිබුණේ පවතින තත්ත්වය තුළ තමන් දැඩි කලකිරීමකට පත් වී සිටින බවය. ලියුම්කරු විශ්වාස කරන ආකාරයට මේ තත්ත්වය බෙහෙවින්ම අනතුරුදායකය. ඒ එසේ වන්නේ දැඩි කලකිරීම හේතුවෙන් අපේ මේ ප්‍රඥවන්තයන් සියදිවි නසා ගනීවිය යන බිය නිසා නොවේ. වැඩි දොහක්‌ නොයාම මේ අය අපේ මාතෘ භූමියට "ඉතිං ආයුබෝවන් ලක්‌ මවුනි ගරු" කියා තමන්ව පාවඩ මතින් කැඳවා ගැනීමට බලා සිටින ලෝකයේ කොහේa හෝ රටකට යැමට ඕනෑ තරම් ඉඩකඩ ඇති නිසාය. ඉන් පසු අපේ බලධාරීන් මෙසේ කියනු ඇත. "මේ බුද්ධි ගලනය නිසා අපිට අපේ රට ආසියාවේ ආශ්චර්යය බවට පත්කිරීම අසීරු වී ඇත. නිදහස්‌ අධ්‍යාපනයේ වරමින් උගතුන් වූ මේ අය ඒ අයුරින් මාතෘභූමිය හැර යැම දේශෙද්‍රdaහී ක්‍රියාවකි".

මේ රටේ උගතුන්ට, බුද්ධිමතුන්ට රට කරවන ඇත්තන් කෙණෙහිලිකම් පෑවේ අද ඊයේ නොව, පෙරදා අතීතයේදී ද මෙබඳු දේ සිදු විය.

එවකට අප දේශයේ සිටි මහා ප්‍රඥවන්තයෙකුට, මේ අයුරින් විඳින්නට සිදු වූ අතවරයන් නිසා, එතුමා මහත් කලකිරීමට පත්ව තම මව්බිම අතහැර දියුණු වෙමින් පැවතුන ආසියාවේ රටක්‌ වන මැලේසියාවට ගියේය. එම රටේ සිටියේ ආසියාවේ අංක එකේ ප්‍රඥවන්ත නායකයෙක්‌ වන ආචාර්ය මහතීර් මොහොමඩ්ය. අපේ බුද්ධිමතාට ලැබුණේ ඉහළම පිළිගැනීමකි. රජයේ ඉදිකිරීම් අංශයේ ඉහළම තැනකි. ඔය අතරවාරයේ ශ්‍රී ලංකාවේ ඉදිකිරීම් අංශයේ බලධාරීන් පිරිසක්‌ එකී රටට යන්නේ ඒ රටින් අපේ රටට නවතම ඉදිකිරීම් තාක්‍ෂණය පිළිබඳව දැනුම ලබා ගැනීම පිණිසය.

මේ පිරිස මුණගැසීමට ගිය එම රටේ ඉදිකිරීම් ක්‍ෂේත්‍රයේ මහා බුද්ධිමතුන් අතර ප්‍රධානියා වූයේ, මෙරටින් එරටට ගිය අපේ කීර්තිධර සිවිල් ඉංජිනේරුවරයාය. එතුමා ලංකාවේ සිටියදී, සිය මාතෘභූමිය හැර දමා අන් රටකට යැමට පාර කැපූ රජයේ ප්‍රබල නිලධාරියෙක්‌ද මෙහෙන් ගිය කණ්‌ඩායමට ඇතුළත්ව සිටියේ සැබැවින්ම දෛවයේ සරදමක්‌ ලෙසිනි.

මෙතෙක්‌ වේලා මා ඔබට කීවේ අපේ ශ්‍රේෂ්ඨ ඉංජිනේරුවරයකු වූ ආචාර්ය කුලසිංහ මහතා පිළිබඳවය. පසුව එතුමා දිවංගත ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිතුමාගේ ඇරැයුමෙක්‌ ලංකාවට පැමිණ මියෙන තුරාම අපේ මවුබිමට අනුපමේය මෙහෙවරක්‌ ඉටු කළ බැව් මෙහිලා සිහිපත් කරනුයේ ඉමහත් ගෞරවයෙනි. දැනට පවතින තත්ත්වය හමුවේ හෙට අනිද්දා වන විට, මෙබඳු වටිනා මොළ කොපමණ සංඛ්‍යාවක්‌ අපේ දේශයට අහිමි වේ දැයි කාට නම් කිව හැකිද?

විනිසුරුවන්, වෛද්‍යවරුන් මහමඟ මරාදමන දේශයක, විනිසුරුවන්ට හූ කියන, වෛද්‍යවරුන්ට මහ මඟ පහරදෙන මෙලෝ චාරයක්‌ සදාචාරයක්‌ නැති දේශපාලන අම්බරුවන්ගේ පාරාදීසයක තවදුරටත්, වෘත්තීය ගරුත්වය රැකෙන සේ රැකියාවක නිරත වීමේ ස්‌වෛරී අයිතිය දිනෙන් දිනම දුරස්‌ වන රටකට තව දුරටත් අපේ සේවය දිය යුතුද? යන පැනය හමුවේ මේ බුද්ධිමතුන් අසරණ නොකළ යුතුය. මේ වටිනා මිනිසුන් පාරවල් දිගේ ඇවිද්දවමින් හෑල්ලු කරනවාට වඩා, ශීලාචාර මහත්වරුන් සේ වඩාත් නම්‍යශීලීව ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න සාකච්ඡා මේසයට රැගෙන ඒමට, ඵලදායී මෙහෙවරක්‌ ඉටු කිරීමට මේ සා දිගු කලක්‌ ගතවී තිබියදී පවා අපේ කිසිම රාජ්‍ය නිලධාරියකුට හෝ දේශපාලන බලධාරියකුට හෝ නොහැකි වීම ජාතියේම අවාසනාවකි.

පැවැත්වූ සෑම සාකච්ඡාවක්‌ම අසාර්ථක වූයේ මන්ද කියා මධ්‍යස්‌ථව සිතා බැලීම මේ අයගේ වගකීමකි. බලය වෙනුවට සුහදතාව, හදවතේ මුල්බැසගත් කුහකකම වෙනුවට මෛත්‍රී සහගත සිතක්‌ රැගෙන මේ දෙපාර්ශ්වයම රටේ දරුවන්ගේ අනාගතය වෙනුවෙන් කඩිනමින් සාකච්ඡා ඇරැඹිය යුතුය. එකිනෙකාගේ බුද්ධියට ගරුකරමින් ප්‍රශ්නයට විසඳුම් සෙවිය යුතුය.

අනාගත ශ්‍රී ලංකාවට සෞභාග්‍යය උදාකරදීමේ, මාවත වැටී ඇති නැනෝ තාක්‍ෂණවේදය සේම, බල ශක්‌ති අර්බුදයට අනාගත විසඳුමක්‌ වන සූර්ය බල ශක්‌තියෙන් විද්යුතය නිපදවීමේ ද, සුපිරි විද්‍යාඥයන් සිටින්නේ අප සමඟය. පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු පීඨයේ විදුලි හා විදුලි ඉලෙක්‌ට්‍රොනික ඉංජිනේරු දෙපාර්තමේන්තුවේ ආචාර්ය ලිලන්ත සමරනායක වැනි, නැනෝ තාක්‍ෂණය පිළිබඳ දකුණු ආසියාවේ සිටින අංක එකේ සුපිරි උගතුන් සේම, සූර්ය බල ශක්‌තිය තුළින් විදුලි බලය නිපදවීමේ ක්‍රමවේදයන් ඉහළින්ම ප්‍රගුණකොට ඇති මහාචාර්ය කිත්සිරි ලියනගේ වැනි උගතුන්ද සිටින්නේ තවමත් අපේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධති තුළය. ලෝකයේ ධනවත් රටවලින් නිරතුරුවම, මෙබඳු විද්වතුන් හට ආරාධනා ලැබෙන්නේ, සියලුම යස ඉසුරු සපිරි ජීවිතයක්‌ සඳහාය. මෙබඳු වටිනා මිනිසුන් තවමත් මේ දේශයේ රැඳී සිටින්නේ සැබැවින්ම ඔවුන් අපේ මාතෘ භූමියට ආදරේ කරන නිසාය. මේ රටේ බදු ගෙවන ජනතාවගේ දුවා දරුවන්ට ආදරේ කරන නිසාය. එහෙත් අපේ අධ්‍යාපන බලධාරීන් කරන්නේ කුමක්‌ද? මේ සියලු විදග්ධයන් දෙකේ කොලයට දමා වටේ යෑවීමය. සමච්චලයට හෑල්ලුවට ලක්‌ කරමින් මහ පාරේ රස්‌තියාදු කිරීමය. විශ්වවිද්‍යාල වසා දමා පඩි රහිතව ගෙදර තැබීමය.

සැබැවින්ම මේ අශෝභන ක්‍රියාදාමය තුළින් බලධාරීන්ට අවශ්‍ය වන්නේ අපේ උගතුන් හා බුද්ධිමතුන් මේ දේශයෙන් පලවා හැර දමා විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියම නන්නත්තාර කොට, පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාල සඳහා හතර අතේ, ප්‍රවේශ මාර්ග සලසා දීමට නම්, ඔවුන්ගේ ඒ බලාපොරොත්තු දිනෙන් දිනම කූටප්‍රාප්තියට පත්වන බව නම්, අපට ඉඳුරාම පැහැදිළිය.

රාමායනයේ අයෝධ්‍යා කාණ්‌ඩයේ 63.7 හී මෙසේ සටහන් වේ.

"යම් ක්‍රියාවක්‌ කිරීම ආරම්භයේදී ම, එහි බරපතළ බව හෝ සැහැල්ලු බව හෝ යමෙක්‌ නොදනීද, එසේම එහි ගුණ හෝ දොස්‌ හෝ යමෙක්‌ නොදනීද හේ අඥනයෙකැයි කියනු ලැබේ".

ජයන්ත විජේසිංහ
Source - Divaina.com

Read More

මෙහෙම ගියහම කොහොම වේවිද?

කැම්පස් කෙරුවාවට select වෙච්ච අපි දැන් ඔහේ බෝක්කු උඩ කාලේ කන්නේ බඩගින්නටද, නැත්නම් වෙනේ මොකක් හරි නිසාද, කියන්න නම් මට නොතේරේ, මොනවා වුනත් කැම්පස් select ය... කැම්පස්ද ගියෙමු... ගිහින් අතල් එකේ කාලයක් හිට්යෙමු. දැන් කැම්පස් එකේ මතක නැත... ඒ මාස ගානක් ගෙදෙට්ටම නාකි වූ නිසාය වෙන්ට ඇතිය. නාකි වීමේ සීමාවක් නැත... ඔරලෝසු කට්ට කැරකෙන්නේ මෝටරයක් හයි කෙරුවා සේය. දැන් මුහුණත් රැලි වැටි ගෙන එයි.... බදින්නද අම්බානෙකට පරක්කුවෙනේ පාටක් ඇත.. ඔහම ගෙදෙට්ටම වෙලා පජාත වෙනකොට ගෙදෙරින්ද ලෙඩේ පිට ලෙඩේ වැටේ.

"ඔන්න ඕක ඇත ඇරලා ජොබ් එකක් හොයාගනින්"

ඒ අම්මගේ අදහසය 'මොන ජෝබ්ද?' කියල උත්තර දිදී හිටියත් දැන් අපිටම එපා වී ඇත. මොකක්හරි පොඩි course කට්ටක් මේ කලේ කරන එක ඇගට හොදය කියා හිතෙන්ට පටන්ගෙන ඇත එහෙම හිතන් අපි ඒකා දෙන්න සල්ලි දීල එක එක course වලට register වුනෙමු....

උඩින් පල්ලෙන් මොකක් හරි අටවා ගන්න එපාය safety යට එහෙම කියල ගත්තට course එකේ ටික කාලෙකින් පට්ටෙට නැගල යයි දැන් ඉතින් සිහිය course එකේය මේකේ කොහම හරි ඉවරකරලා ජොබ් කට්ටක් හොයාගන්නකන් විසුමක් නැත.

ජොබ් එකක් එහෙම නැතුව මාමණ්ඩිගෙන් දූ ඉල්ලනවා බොරුය දැන් course එකෙත් ඉවරය.. ජොබ් එකත් setය... එල කිරි වගේ සැලරියකුත් ඇත...

මාම දු ගෙදෙට්ටම ගෙනල්ල් දී අහවරය. සතුටේ නිමක් නැත... මේ life එක පට්ටය පිය පදවිය සෙට් වෙන්න වැඩි කල් ගියේ නැත කිරි බිබී හිටි පොඩි එකා බලන් ඉන්න විටම උසමහත් විය අකුර අකුර පටලවල 'අම්ම' 'තාත්ත' කියපු එකාට දැන් හෝඩි පොත කියා දීමට කලේ හරිය එකත් කොට අහවරය...

දැන් මේක ජනප්‍රිය ඉස්කෝලෙකට යැවිය යුතුය අවුලක් නැත.. මගේ එකටම මු යවත හැකිය ලිය කිවිලි ටික සිරාවටම ඇත ඉතින් බයක් නැත

application දාන කලෙත් හරිය ඔන්න එකත් ගොඩ වී interview එකත් කොහම හරි සෙට් විය දැන් interview එකේ අවසාන හරියය "Mr . ........ මේ school එකේ study කරන්න term එකකට Rs. *,***,000 ගෙවන්න ඕනේ "

"මොකා? ඇයි ඔයි මේක දැන් රජයේ පාසලක් නෙවිද?"

" රජයේ පාසල්?, ඒක අපේ හෝඩියෙන් අයින් කරලා ගොඩක් කල් මහත්තයා"

"එතකොට නිදහස් අධ්‍යාපනය?"

"විහිළු කරන්න එපා මහත්තයා......."

සරසවි සිසුන් ගැන විකුර්ති මතයක් පවතින සමාජයකට යථාර්තය අවබෝධ කරනු වස්...

We at Campus

Read More